میراث یک پدر و مادر ایرانی در تربیت کودکان «دادن احساس ناکافی بودن» به فرزند است.
این دلیل بخش زیادی از رفتارهای احمقانه در بزرگسالی است.
بزرگسالانی که هنوز غرق در اثبات خود به هر نحوی به آدم‌ها هستند.
بزرگسالانی که همچنان با خود سر جنگ دارند.
بزرگسالانی که همچنان لِنگ در هوای بحران هویت هستند.

سهم دختران و پسرانی که در بیست‌سالگی هنوز با بدن خود قهر هستند، بی‌اعتمادی به احساسات خود و دیگران،

سهم مردان و زنان ما دروغ،جستجوی خوشبختی در کنکاش و قیاس با دیگری، حسادت‌های احمقانه و...

این سیکل معیوب، این کار خانه آدم‌ سوزی همچنان ادامه دارد.